ไม่ได้อัพมาพักนึง...

ปีนี้ไม่ได้อัพตอนวันเกิดแอนเดรีย เพราะติดสอบและแอบงอน... เค้าไม่ยอมเลิกกับแฟนสักที เคือง!

เพิ่งสอบเสร็จไป... แต่ความเครียดไม่ได้ลดลง... ทำไมเราเป็นพวกไร้ความรับผิดชอบอย่างนี้ฟระ???

พอไม่จัดการให้ดี... ปัญหาก็ตามมา เหอๆๆ เซ็ง...

กลอนนี้ เพราะนอนไม่หลับ เลยเขียนคลายเครียด แก้เซ็ง...

แม้ว่าใจความมันอาจจะโหดร้าย... แต่ว่า ไม่ต้องห่วงนะคะ

คนเขียนไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายแม้แต่นิดเดียว

แค่อารมณ์มันบุ่ยๆ และได้รับแรงบันดาลใจมาจากงานของ Dorothy Parker เท่านั้นเอง

ไม่ต้องตกใจถ้ามันดูจะซึมเศร้าไปเล็กน้อย...

จริงๆก็กลัวคนอ่านเข้าใจผิด แต่อ่านเองแล้วชอบอ่ะ เลยเอามาลงบล็อคละกันนะ

ยังไม่ได้เช็ค grammar จริงๆจังๆนะ ถ้ามันผิดยังไงก็ปลงด้วยละกันนะคะ

อารัมภบทจบแล้ว... ก็ขอเชิญรับชมได้เลยนะคะ

---------------------------------------------------

The poem from the sleepless night

If only a blade causes no pain

My life will no longer remain

Tied to the feeling of agony

I will not feel the sadness again

If only a gunshot leaves my body

In the perfect state of beauty

I will pull the trigger

To be free from misery

If only a freeze in winter

Stabs me not like an ice-picker

I will gladly sleep myself away

In a dreamless slumber forever

If only drowning is a way

To die while still being gay

And keep the real me from the surface

I will let the fish eat all my decay

If only I’ve live life to the fullest

I will not be afraid of the death

I will escape all this world of madness

Embracing eternity when I rest

---------------------------------------------------

ส่วนงานของ Dorothy Parker ที่เป็นแรงบันดาลใจเนี่ย เป็นกวีชาวอเมริกัน ช่วงศตวรรษที่ 20 ล่ะ งานของเค้าที่ทำให้เขียนกลอนข้างบนเนี่ย คืออันข้างล่างนี้นะคะ

---------------------------------------------------

Resume

Razors pain you;

Rivers are damp;

Acids stain you;

And drugs cause cramp.

Guns aren't lawful;

Nooses give;

Gas smells awful;

You might as well live.

  ---------------------------------------------------