กว่าจะกลับถึงไทยได้... แทบจะเป็นลม... เรื่องเยอะมาก... บางอันก็เข้าใจว่าเราก็ผิด แต่บางอันนี่แบบว่า เหอๆ ทำไมซวยอย่างนี้....

กลับเอมิเรตต์ล่ะรอบนี้ เพราะตั๋วถูก ประมาณสองหมื่นนิดหน่อยตอนที่ซื้อ

ตอนแรกว่าจะขึ้นรถเที่ยวบ่ายสามไปสนามบิน น่าจะถึงประมาณห้าโมงกว่าๆ เพราะเครื่องออกเกือบสามทุ่ม

โชคดีที่ทำธุระเสร็จเร็วกว่าที่คิด เลยไปตอนบ่ายสองครึ่งแทน....

แต่ว่าโชคร้ายมาก มันมีอุบัติเหตุบนถนน... รถเลยต้องขับอีกทาง... ที่รถติดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กลายเป็นถึงสนามบินหกโมงกว่า.... อยากกรีดร้อง เพราะว่าคิดว่าน้ำหนักกระเป๋าอาจเกิน อยากชั่งใหม่...

แต่เพราะถึงช้า แล้วเกินแค่กิโลเดียว... เลยลองเสี่ยงไปเช็คอินเลยดู...

แต่ว่า.... ซวยมาก... เค้าดันขอชั่งน้ำหนักกระเป๋าที่จะเอาขึ้นเครื่องด้วย... ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต... ซวยมาก... น้ำหนักเกินมา 4 กิโล...

สุดท้ายก็ต้องออกมาจัดใหม่... ทิ้งผ้าเช็ดตัว ลองจอน กับนิยายไปสามเล่ม... ก็ยังเกิน แต่ไม่รู้จะเอาอะไรออกแล้ว เลยลองอ้อนๆ ดู... สุดท้ายเค้าก็ให้ แต่ก็เตือนว่าถ้าโดนถามบนเครื่องก็ช่วยไม่ได้นะ (อันนี้เกิดมาก็ไม่เคยโดน... แต่พี่โฟมบอกว่าเคยโดนทั้งสองอย่าง แต่ก็ไม่ได้โดนปรับหรืออะไร) ก็เลยได้

แต่ว่าเพราะเสียเวลาตอนเช็คอิน ผ่าน security เกตก็ขึ้นแล้ว... เลยรีบไป... รีบมากจนทำ boarding pass รอบที่จะ transit หาย...

ตอนนั้นนี่แบบว่าจะร้องได้... ทำไมเรื่องไรมากมายแบบนี้ ไม่อยากกลับแล้ว T ^ T

สุดท้ายเลยไปขอใหม่...

ก็ขึ้นเครื่องได้เรียบร้อย... แต่อย่านึกว่าความซวยจะจบเท่านี้... ตอนจะออกจากดูไบ ขึ้นเครื่องไปก็แบบว่า ร้อนมากกกกกกกก เหมือนไม่ได้เปิดแอร์ สักพักกัปตันก็บอกว่าอะไรสักอย่างเสีย... รอ... รอ.. รอ.. ชม.นึงผ่านไป อย่างร้อนๆ อากาศดูไบ... รอ... รอ... รอ

เค้าก็ประกาศว่าจะลองอีกวิธีนึง... ถ้าไม่ได้ เที่ยวนี้คงต้องยกเลิก... คงต้องติดอยู่ที่ดูไบวันนี้................................ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

โชคดีของเราที่มันซ่อมได้.... แต่กว่าจะถึงไทย ก็ดีเลย์ไปชม.นึง.....................

กระซิกๆ ทุลักทุเลมากมาย... นึกว่าจะไม่ถึงแล้วเนี่ย