2009/Dec/07

ไม่รู้ว่ามีใครเคยเป็นบ้างรึเปล่า...

 

ความรู้สึกแบบที่ว่าเชื่อว่าคนคนนึงจะไม่มีวันหลอกลวงเรา...

เค้าจะพูดถึงสิ่งที่เค้าคิดกับเราออกมาตรงๆ

 

เรามีคนคนนั้นอยู่คนนึง...

เป็นคุณพี่ที่กล้าที่จะด่าเราต่อหน้าเวลาเราทำอะไรแย่ๆ กล้าที่จะพูดความจริงโดยไม่สนใจว่ามันอาจจะดูโหดร้ายสำหรับเรา...

เพราะสำหรับเค้า เค้าไม่ชอบการตีสองหน้า

 

 จริงๆ ก็มีช่วงเวลาที่เรารับไม่ได้ งอแงอยู่เหมือนกันว่าไม่เข้าข้างเรา...

แต่ว่าสุดท้ายเราก็ดีใจ เพราะการที่เค้าว่าเราต่อหน้า เค้าก็ไม่ใช่คนที่จะมาปากหวานก้นเปรี้ยวใส่เรา

 

แต่ว่าวันนี้เราได้โทรหาเค้า...

 

ทำไมไม่รู้ มันเหมือนมีบางอย่างที่เค้าไม่ได้พูดออกมาระหว่างประโยค

บางอย่างที่ทำให้เรากังวล

มันอาจจะไม่มีอะไร...

แต่ทำไมรู้สึกเหมือนกับว่ามันมี

 

ทั้งๆที่เราควรจะดีใจที่ได้ฟังเสียงเค้าแท้ๆ...

แต่เราวางสายด้วยอารมณ์มึนชา ก่อนจะร้องไห้

 

นี่มันเกิดอะไรขึ้น...

หรือว่าแม้แต่เค้าก็ไม่ใช่คนที่เราจะเชื่อในทุกคำพูดของเค้าได้

 

กังวล อยากจะถาม แต่ก็ไม่มีสิืทธิ์...

 

ก็ได้แต่หวังว่าเจอกันคราวหน้า เค้าจะลบความกังวลทั้งหมดนี้ไปได้......

 

__________________________________

 

 

ในคำพูดคุณไม่ยอมเอ่ยบางอย่าง

เก็บอำพรางซ่อนไว้ไม่ให้เห็น

รู้ทั้งรู้ฉันไม่อาจอ้างสิทธิ์เป็น

คนที่คุณจะเน้นย้ำอธิบาย

 

เราก็เป็นแค่เพียงคนรู้จัก

ระยะทางกันกักให้ห่างหาย

แต่เมื่อฉันได้ยินเสียงคุณพร่ำพราย

มันละม้ายคล้ายได้ยินความสัตย์จริง

 

หากวันนี้มันกลับเกิดอะไร

โลกพลิกไปเหมือนคล้ายว่าหยุดนิ่ง

คำที่ออกจากปากคุณทุกสิ่ง

ฟังไม่จริงเหมือนเป็นเช่นความลวง

 

ไม่อาจห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล

เจ็บหัวใจรู้สึกได้มันปวดถ่วง

หากคนที่คิดว่าตรงกลับหลอกลวง

โลกกลวงกลวงนี้คงสิ้นคนจริงใจ

 

__________________________________

 

There’s something untold in your voice

I know you keep something from me by choice

I don’t have the right to complain

Cannot even ask you to explain

 

We are a bit more than acquaintance

Who are separated by distance

But when I hear your voice on the phone

It can hear your honesty in your tone

 

Still, what happens today?

I feel like everything’s gone astray.

I keep trying to read between your lines

And all I can see is a false rhyme

 

My tears cannot stop falling

I cannot stop myself from choking

If you, with all your frankness, lie

Who would ever be true in my life?

 

__________________________________

 

วันนี้มึนจนแม้แต่กลอนก็แต่งให้ีดีไม่ได้... 

ปกติถ้าเศร้า... แต่งกลอนจะทำให้สบายใจขึ้น

แต่ก็ไม่ใช่วันนี้....

รู้สึกแย่ที่เหมือนกังวลไปฝ่ายเดียวอีกแล้ว

 

จริงๆ มันก็อาจจะไม่มีอะไร...

 

แต่ทำไมมันห้ามไม่ให้คิดไม่ได้สักที 

 

Comment

Comment:

Tweet


^
^
^

ขอบคุณทุกคนมากๆที่เป็นห่วง...

ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้ว แบบว่าจริงๆก็อาจจะไม่มีอะไร แล้วเดี๋ยวมะรืนก็เจอกัน ตอนนั้นคงบอกได้ดีกว่าทางโทรศัพท์

ความเห็นน้องแมลงปอยิ้มน่าลองมากๆ เดี๋ยวจะลองเอาไปใช้ดูนะคะ
#5 by Noir At 2009-12-07 21:11,
มีไรเล่าให้ฟังได้นะ ท่าทางคราวนี้จะหนักเอาเรื่อง
#4 by nanoguy At 2009-12-07 20:13,
เคยเป็นเหมือนกันค่ะ..

แต่ก็ปลง ๆ เลิกคิดอะไรไปแล้ว เพราะคิดว่าโลกเรานี้การจะมีใครสักคนที่ถวายทุกอย่าง 100% (รวมทั้งค.รู้ ค.รู้สึก) ให้กับเราโดยไม่เม้มเนี่ย มันไม่มีหรอก (แม้แต่แฟน) ก็เริ่มปลง ๆ ได้อะค่ะ

กลับกัน พอคิดว่า ถ้าเค้ามีอะไรปิดบังหรือกำลังหัวเราะเยาะเราอยู่ หรือเค้าหลอกเรา มันก็สนุกดีเหมือนกัน ออกจะท้าทายว่าเราจะหลงกลหรือรู้ทันคนที่เราไว้ใจไ้ด้สักแค่ไหน มันก็ช่วยๆได้นะ (ดูซาดิสท์พิกล)
แต่ที่เม้นท์แบบนี้ไม่ได้จะไซโคให้จขบ.นอยกว่าเดิมเน้อ~ แค่บอกวิธีของเราเฉยๆง่ะ

จริง ๆ มันอาจจะไม่มีอะไรเลยก็ไ้ด้ ถ้าเป็นยังงั้นแล้วพอกลับมาคิดย้อนหลังก็คงเป็นอะไรที่ขำดีอะค่ะ
ใช่ค่ะ จริงๆมันอาจไม่มีอะไร

...เครียดไป...หัวฟูเปล่าๆน้า big smile
ฟังเพลง
ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้แกสบายใจเยอะๆ

นะนะcry
#1 by Silver_Moony At 2009-12-07 09:44,
poupeegirl fashion brand community
Creative Commons License
This work by Noir666 is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Thailand License.